นี่ ที่รัก
เธอตื่นเต้นไหม ที่เราจะได้ไปฮันนีมูนกันแล้ว
แน่นอนอยู่แล้ว
เอาเลย ระหว่างที่อยู่กันสองคน ก็คายออกมาให้หมด
ว่าไง เรามาบอกลาน่ะ
ใช่ ไปฮันนีมูนกันให้สนุกนะ
- ขอบใจจ้ะ - ฉันไปจัดกระเป๋าดีกว่า
ไม่ต้อง ฉันจัดไว้แล้ว
ฉันหาไม่เจอแค่ ชุดว่ายน้ำสปีโด้ของนายน่ะ
สปีโด้เหรอ
ฉันไม่มีชุดว่ายน้ำสปีโด้นะ
ฉันจะไปเอากางเกงว่ายน้ำตัวยาว แบบปกติของฉันใส่กระเป๋า
- ดีจังเลย เธอยังไม่ไป - ว่าไงจ๊ะ
แค่อยากมาบอกว่าไปฮันนีมูนให้สนุกนะ
ขอบใจจ้ะ
แล้วฉันก็อยากให้พวกเธอรู้ด้วย ว่าฉันจะบอกพ่อเด็กวันนี้
อะไรๆ อะไรกัน
เรารู้แล้วว่าเขาคือรอสส์
ได้ยังไง รู้ได้ยังไง
เสื้อตัวนั้นเป็นของเขาไง
แต่ก็แบบ "แม่เจ้าโว้ย"
ฉันอยากให้รอสส์รู้ก่อนจริงๆ แต่ก็โล่งใจที่พวกเธอรู้แล้ว
เยี่ยมไปเลย
- ฉันจะได้เป็นอาของลูกเธอ - เนอะ
ฉันด้วย
ฉันก็จะได้เป็นลุงแล้ว ขอกอดหน่อย
ทุกคนจะได้เป็นอากับลุงกันหมดเลย
ใช่ แต่ฉันเป็นอาแท้ๆ คนเดียวไง
เยี่ยมไปเลย
ไหนๆ พวกเธอก็รู้แล้ว
พวกเธอน่าจะช่วยแนะนำฉันได้ ว่าจะบอกรอสส์ยังไงดี
เธอจะบอกเขาว่าอะไรล่ะ
ฉันกะจะบอกเขาว่าฉันกำลังจะมีลูก
และเขาสามารถมีส่วนร่วม ได้มากเท่าที่ต้องการ
ก็ฟังดูดีนะ
ใช่ แต่ฉันจะเริ่มพูดยังไงดี
ฉันควรพูดอะไรเป็นอย่างแรก
ได้ เยี่ยมเลย ขอบใจนะ
นี่ โชคดีนะ
- ใช่ บาย - โชคดี บาย
นี่ เมื่อกี้มีอะไรกันเหรอ
ฉันคิดว่าบอกนายตอนนี้ ก็คงไม่เป็นอะไรแล้ว
เรเชลกับรอสส์กำลังจะมีลูกกัน
อะไรนะ
ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
ทำไมเธอไม่บอกฉันบ้างล่ะ
แล้วทำไมเสียงฉันเป็นแบบนี้
ฟังนะ เรากลัวว่านาย จะเก็บความลับไม่ได้น่ะสิ
อะไรนะ
ฉันเก็บความลับเก่งมาก ฉันเก็บความลับของเราไว้ได้หมด
- ความลับอะไรเหรอ - ไม่นะๆ โจอี้
ฉันไม่บอกนายหรอก เพราะฉันเก็บความลับเก่งมาก
- นายจะบอกฉันทีหลังไหม - นายรู้อยู่แล้วล่ะ
ส่งคู่รักไปฮันนีมูน นี่มันโรแมนติกดีจังเลย
เออนี่ มอนิก้ากับแชนด์เลอร์ ก็แต่งงานกันแล้ว
รอสส์กับเรเชลก็กำลังจะมีลูก
บางทีเธอกับฉันน่าจะทำอะไรกันบ้าง
รอไว้ไม่เสียหายนะ ที่รัก
รอไว้
อ้าว เวรล่ะ
ฉันลืมกีตาร์ไว้ที่ห้องนั้น
ไว้นายช่วยเปิดห้องให้ฉันแล้วกัน
ไม่ได้ ฉันไม่มีกุญแจแล้ว
พวกเขาเอาของฉันให้เธอไง
อะไรนะ พวกเขาเอาของฉัน ไปให้นายต่างหาก
ทำไมพวกเขาเอากุญแจของเราไปล่ะ
- พวกเขาอาจจะไม่ไว้ใจเรา - ไม่ใช่หรอกน่า
ตอนที่พวกเขาไม่อยู่กันครั้งก่อน ยังให้ฉันเก็บกุญแจไว้เลย
หมายถึงตอนที่นาย ทำขวดซอสมะเขือเทศแตก
แล้วเอาผ้าเช็ดตัวแขกของมอนิก้า ไปเช็ดน่ะเหรอ
- นี่ ฉันเอามันไปซักนะ - เปล่าสักหน่อย
ก็จริง ฉันไม่น่าทำแบบนั้นหรอก
แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะ ฉันต้องใช้กีตาร์นะ
ใช่ ฉันก็มีของอยู่ในนั้นเหมือนกัน
- ของอะไร - ไก่อบชีสของมอนิก้า
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
สวัสดีครับ คุณทรีเกอร์ นี่โจอี้ ทริบบิอานี่ครับ
ฟังนะ ผมต้องเข้าไปในห้อง ของมอนิก้ากับแชนด์เลอร์
มีเรื่องฉุกเฉินครับ
มีแก๊สรั่วน่ะ
เอาขนมปังกระเทียมมาด้วยนะครับ
- ไง - ว่าไง
- นายเจอเรเชลหรือยัง - ยัง ทำไมเหรอ
เธอหานายอยู่น่ะ
ถ้างั้นฉันคงไปเจอเธอทีหลัง
แต่เธออยากคุยกับนายตอนนี้เลย
ใช่ ดูจะเป็นเรื่องสำคัญนะ
แย่แล้ว
อะไรเหรอ
ฉันพอรู้แล้วว่าเรื่องอะไร
จริงเหรอ
ใช่
เราสัญญากันว่า จะไม่บอกใครเรื่องนี้ แต่ว่า...
เมื่อเดือนก่อน ฉันนอนกับเรเชล
แล้วไง
นึกว่าเธอจะตกใจมากกว่านี้ซะอีก
อ๋อ ขอโทษที แล้วไงต่อ
เราคุยกันว่าจะทำแบบนี้ แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว
แต่ตอนนี้ฉันคิดว่า เธอคงอยากกลับมาคบกันอีก
ฉันว่าไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
ทำไมล่ะ จะเป็นเรื่องอะไรได้อีก
ตายแล้ว อยู่ๆ ก็รู้สึกไม่สบาย
ฉันบอกอยู่นี่ไง เรื่องนี้นี่แหละ
มิน่าล่ะตอนงานแต่งงาน เธอถึงมองฉันแปลกๆ
เธอไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเหรอ
- อาจเป็นเพราะของที่นายกินเข้าไป - อาจจะใช่นะ...
- ได้โปรด ไปคุยกับเรเชลเถอะ - ใช่ ฉันควรคุยกับเธอ
ให้ตาย ฉันว่าฉันควรรู้ตัวได้แล้ว
บางทีฉันอาจไม่ใช่ผู้ชาย แบบที่ผู้หญิงจะนอนด้วยแค่คืนเดียว
รู้ไหม พวกผู้หญิง มักจะอยากได้มากกว่านั้น
ฉันควรจำไว้นะ
คนต่อไปค่ะ
พวกเขาจูบกันอยู่ เดินอ้อมไปเลยเถอะ
โธ่ ที่รัก ปล่อยไปเถอะ พวกเขากำลังมีความรัก
ฉันก็มีความรัก แต่ว่ามีระเบียบนะ
คนต่อไปค่ะ
ขอโทษค่ะ ช่วยจูบไปเดินไปได้ไหม
เพราะเธอเรียก "คนต่อไป" แล้ว
ขอโทษค่ะ เราไม่ได้ยิน
เรามาฮันนีมูนกันน่ะค่ะ
เดี๋ยวดูให้นะคะ ว่าฉันช่วยอะไรได้บ้าง
มีที่นั่งชั้นหนึ่งเหลืออยู่นะคะ
นายได้ยินไหม
เธอเปลี่ยนตั๋วเป็นที่นั่งชั้นหนึ่ง เพราะว่าพวกเขามาฮันนีมูน
มาเร็ว ทำเหมือนเรามาฮันนีมูนกัน
เราก็มาฮันนีมูนกันไง
จับก้นฉันเร็ว
คนต่อไปค่ะ
สวัสดีค่ะ ขอโทษที เกือบไม่ได้ยินที่คุณเรียกเลย
เพราะว่าฉันกำลังหลง สามีหมาดๆ คนนี้มากเลย
เรามาฮันนีมูนกันน่ะค่ะ
- ยินดีด้วยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
เอาล่ะ คุณบิงที่นั่งหมายเลข 25 เจ ส่วนคุณนายบิงหมายเลข 25 เคค่ะ
ไม่นะคะ คือว่า...
เรามาฮันนีมูนกัน คุณช่วยเราหน่อยได้ไหม
เปลี่ยนเราไปที่นั่งชั้นหนึ่ง
ขอโทษค่ะ ที่นั่งชั้นหนึ่งเต็มหมดแล้ว
สองคนนั้นได้ที่นั่งสองที่สุดท้ายไป
เห็นไหม
ถ้าเราเดินแซงพวกเขามาก่อน เหมือนที่ฉันบอก
เธอก็คงให้ตั๋วชั้นหนึ่งเรามาแล้ว
บ้าเอ๊ย
ที่นั่ง 25 เจกับเคเนี่ย มันแยกกันหรือเปล่าครับ
ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกเขายึดกุญแจของฉันไป
เธอยังยอมให้ฉันเก็บกุญแจเธอไว้เลย
แน่นอน
เดี๋ยวฉันจะคืนให้นาย
ทันทีที่ร้านขัดกุญแจเสร็จเรียบร้อย
นั่นเสียงบ้าอะไรน่ะ
ทรีเกอร์ คุณทำอะไรน่ะ
คุณบอกว่ามีแก๊สรั่วในห้องนี้นี่
แล้วทำไมคุณไม่ใช้กุญแจเปิดล่ะ
กว่าจะหากุญแจจากพวงนี้เจอ
ห้องคงระเบิดไปแล้วล่ะ
ถ้าตึกที่ผมดูแลอยู่ระเบิดอีกรอบ
คนจะเริ่มถามนู่นถามนี่น่ะสิ
เร็วเข้า เอาเลย
แหม แบบนี้เราทำเองก็ได้นะ
ดูสิๆ
พวกเขากำลังเข้าไป ในห้องรับรองผู้โดยสารชั้นหนึ่ง
- นายรู้ไหมว่าข้างในเขามีอะไรบ้าง - ไม่รู้
ฉันก็ไม่รู้ เราต้องเข้าไปให้ได้นะ
- ทำตัวให้เนียนไว้ - ได้
ตายแล้ว มีส้มด้วยแหละ
(ทรานส์โอเชียนแอร์เวย์)
เจอกันอีกแล้วนะนาย
คุณครับ ขอดูตั๋วด้วยครับ
ได้สิครับ
ขอโทษนะครับ ขยับนิ้วโป้งออกหน่อย ผมมองไม่เห็นเลขที่นั่ง
ไม่เป็นไรครับ ผมจำได้ ที่นั่งหมายเลข "หนึ่งเอ"
คุณครับ นี่ไม่ใช่ตั๋วชั้นหนึ่ง
- ขอโทษครับ - ไม่เป็นไรครับ ขอตัวก่อน
คุณครับ...
ผมเกรงว่าจะต้องเชิญคุณออกไปครับ
ก็ได้
ไปเร็วๆ
- ไงจ๊ะ - ว่าไง
ว่าไง
ฉันคิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันจริงๆ
ฉันเห็นด้วย
เข้าไปข้างในกันดีไหม
- ว่าไง - ว่าไง
ฟังนะ...
- ฉันรู้ว่าเธอมาที่นี่ทำไม - จริงเหรอ
ใช่ และเพื่อให้เธอไม่ต้องขายหน้า
ฉันคิดว่าฉันควรพูดก่อน
- ก็ได้ - ได้นะ
นั่งสิ
รอสส์กับเรเชล
เรเชลกับรอสส์
เรามีความสัมพันธ์แบบกระดานหกเลยนะ
อะไรนะ
ฟังนะ คืนนั้นที่เรานอนด้วยกัน มันเยี่ยมยอดและเร้าใจจริงๆ
แต่เธอไม่คิดเหรอว่า เราเป็นแค่เพื่อนกันจะดีกว่า
ถามจริงๆ นะ อะไรกันเนี่ย
เอาล่ะๆ เอาแบบนี้ก็ได้
ถ้าเธออยากล่ะก็
เราทำกันอีกสักรอบก็ได้
ฉันไม่มีปัญหานะ
ที่จริงตอนนี้ฉันก็พอมีเวลานะ
เอาล่ะ รอสส์
- เอาล่ะ ฉันพูดได้หรือยัง - ได้สิ แน่นอน
โอเค
ฉันท้องล่ะ
รอสส์
ได้ พร้อมเมื่อไหร่ก็บอก
อ๋อ นายเป็นพ่อเด็กนะ แต่ตามสบายเลย
- เอาน้ำหน่อยไหม - ไม่เป็นไรๆ
รอสส์ นายไม่ต้องรู้สีกกดดัน อะไรเลยนะ เข้าใจไหม
นายมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ ได้เท่าที่นายต้องการเลย
ได้ ฉัน...
ฉันแค่ ไม่รู้สิ
ฉันไม่เข้าใจเลย
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
- เราใช้ถุงยางนี่นา - ใช่
ฉันรู้ แต่ถุงยางป้องกันได้ แค่ 97 เปอร์เซ็นต์เอง
อะไรนะ อะไร
อะไรนะ
ก็น่าจะเขียนไว้บนกล่องสิวะ
- มีเขียนไว้นะ - ไม่มีสักหน่อย
ถ้าอย่างนั้นก็ควรจะเขียน ตัวใหญ่ๆ ให้เห็นชัดๆ สิวะ
เอาล่ะ รอสส์ ลืมเรื่องถุงยางไปเถอะ
แหม ตอนนั้นฉันน่าจะลืมใส่ไปซะเลย
ฟังนะ รู้อะไรไหม ฉันก็สติแตกเหมือนกัน
- ตอนที่... - ใครสติแตก
ฉันไม่ได้สติแตกนะ
ฉันโมโหในฐานะผู้บริโภคต่างหาก
- นี่ ไว้ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ - ไม่ๆ ฉันอยากคุยเดี๋ยวนี้
เข้าใจไหม ที่จริงฉันอยากคุย กับประธานบริษัทถุงยางตอนนี้เลย
เอาล่ะ ช่างเถอะ ฉันค่อยกลับมาใหม่ดีกว่า
ก็ได้
เออ ผมจะกดหนึ่ง
ผมดูทั่วแล้ว ไม่มีแก๊สรั่วตรงไหน
ถ้างั้นผมอุ่นนี่ได้แล้วใช่ไหม
เดี๋ยวผมจะมาเปลี่ยนประตูให้นะ
เยี่ยมเลย คืองี้นะ ช่วยอะไรพวกเราหน่อยได้ไหมคะ
อย่าบอกแชนด์เลอร์ กับมอนิก้าเรื่องนี้นะ
เพราะว่าพวกเขาไม่มีลูกของตัวเอง
และประตูบานนี้ เป็นเหมือนลูกของพวกเขา
แต่ผมต้องติดกลอนประตูใหม่
ยังไงพวกเขาก็รู้อยู่ดี
แย่แล้ว
คงต้องทำทั้งวันเลย
ผมคงต้องโดดชั้นเรียนโยคะแล้ว
- ไง รอสส์ - ว่าไง
ฝากบอกแจสมินที ว่าวันนี้ผมไปเรียนโยคะไม่ได้
ได้สิ
- นมัสเต - นมัสเต
- พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นกับประตูเนี่ย - เห็นชัดขนาดนั้นเลยเหรอ
นี่ เรเชลอยู่ที่นี่ไหม ฉันต้องคุยกับเธอจริงๆ
พวกนายคุยกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่...
เอาล่ะๆ ฟังนะ
พวกนายรู้แล้วสินะว่าฉันนอนกับเรเชล
แต่มีเรื่องอื่นอีก
เรเชลท้อง
- พระเจ้าช่วยกล้วยทอด - พระเจ้า ไม่อยากจะเชื่อ
เป็นลูกของฉันด้วย
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยในชีวิตเลยจ้ะ
- เธอรู้อยู่แล้วใช่ไหม - ก็นิดหน่อย
- นายเป็นยังไงบ้าง - ยังดีๆ ฉันไม่เป็นไรหรอก
ฉันว่าตัวเองรับมือกับสถานการณ์ ได้ไม่ค่อยดีเท่าไร
- นายบอกเธอว่าไง - ไม่ได้พูดอะไร
แต่แผนกรับคำร้องเรียน ของบริษัทถุงยางคงหูชาไปแล้ว
แล้วพอฉันหันกลับมา เธอก็ไปแล้ว
โธ่ รอสส์
ฉันรู้ แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ
ฉันเพิ่งรู้ว่าถุงยางมีประสิทธิภาพ แค่ 97 เปอร์เซ็นต์เอง
อะไรนะ
ฉันไปหาเธอก่อนล่ะ
นี่ เดี๋ยวก่อน
นายพูดจริงเหรอ
มีโอกาสที่ถุงยางจะใช้การไม่ได้ ตั้งสามเปอร์เซ็นต์เลยเหรอ
ทำไมไม่เขียนเตือนไว้บนกล่องวะ
- จริงๆ เขาเขียนไว้แล้วน่ะ - อะไรนะ
เรามาถึงแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย
โอ๊ย อยากจะบ้าตาย
อะไรเหรอ
เพื่อมอบเป็นของขวัญแต่งงาน
ทางโรงแรมจะให้พวกคุณพัก ในห้องชุดฮันนีมูนค่ะ
ไม่ได้ พวกคุณตัดหน้าเรา มาทั้งวันแล้ว
- พวกคุณเป็นใคร - เป็นเหมือนพวกคุณนั่นแหละ
แค่ช้าไปสิบวินาที
ใช่ พวกคุณได้ตั๋วชั้นหนึ่งไป
ได้ใช้ห้องรับรอง พวกเราน่าจะได้ของฟรีบ้างสิ
ไม่ได้มีแค่พวกคุณ ที่มาฮันนีมูนสักหน่อย
พวกคุณเอาห้องชุดไปก็ได้นะคะ
พวกเรานอนห้องไหนก็ได้
เรามาฉลองความรักของเราที่มีให้กัน
ไม่ต้องเอาของฟรีก็ได้
เราแค่อยากอยู่ด้วยกัน
แต่เราอยากได้ของฟรี
นี่ มอนิก้า โจอี้เองนะ
ฟังนะ ฉันกับฟีบี้ได้กลิ่นแก๊ส ออกมาจากห้องของเธอ
อะไรนะ พูดจริงเหรอ
- โจอี้ได้กลิ่นแก๊ส - ไม่มีเรื่องใหม่บ้างเหรอ
ใช่ เราว่าจะเข้าไปดู แต่เธอเอากุญแจของเราไป
ถ้างั้นก็ทำอะไรสักอย่างสิ เข้าไปเลย
ยังไงล่ะ
ฉันอาจจะพังประตูเข้าไปได้นะ
ใช่ เอาเลย
แล้วเธอจะไม่ว่าเรา ถ้ามีอะไรเสียหายใช่ไหม
ไม่หรอก
นายพังเข้าไปหรือยัง ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
ได้ ฉันจะพังเข้าไปแล้ว
ว่าไง เขาพังเข้าไปอยู่ เขากำลังกระแทกประตูอยู่
ได้แล้ว เข้ามาแล้ว
เอาล่ะ เรเชล สบายไหมคะ
ถ้าฉันบอกว่าสบาย คุณจะมองฉันไม่ดีไหม
เดี๋ยวคุณหมอจะเข้ามา ตรวจอัลตราซาวด์ให้นะคะ
ค่ะ
แหม ถ้าเตียงนี่มีขาย ที่ร้านพอตเตอรี่บาร์นก็ดีสิ
- ว่าไง - ไง
เราต้องคุยกัน
ตอนนี้เลยเหรอ พอดีว่าฉันกำลังอ้าซ่าอยู่เลยน่ะ
ได้โปรดล่ะ
ฉันอยากขอโทษจริงๆ ที่ทำตัวแบบนั้นไปก่อนหน้านี้
เอาล่ะ รอสส์ ไม่เป็นไรหรอก แต่นายมาอยู่ฝั่งหัวนอนฉันได้ไหม
อ๋อ ได้สิ ขอโทษที
ฉันคิดว่าฉันสติแตกไปหน่อย
ฉันเอาแต่คิดถึงตัวเอง
ทั้งๆ ที่ฉันควรคิดถึงเธอแท้ๆ เรช
- โอเค มาที่หัวนอนสิ รอสส์ - ได้ๆ โอเค
ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันจะอยู่ข้างเธอ
เผชิญทุกอย่างไปด้วยกัน
เข้าใจไหม
ไปตามนัดหมอ
ไปชั้นเรียนคลอดธรรมชาติ จัดห้องให้ไม่อันตรายต่อเด็ก
แต่เราค่อยมากังวลเรื่องนั้น หลังจากแต่งงานกันแล้วก็ได้
"แต่งงาน" อะไร
ใช่ ฉันว่าเราควรแต่งงานกันไง
ทำไมล่ะ เพราะนายใช้วิธีนี้ แก้ปัญหาทุกอย่างใช่ไหม
ไม่ใช่ เพราะเป็นสิ่งที่ควรทำต่างหาก
ก็อาจจะใช่ ถ้านายรักฉัน
แต่ว่านะ รอสส์ เราไม่ได้รักกันใช่ไหมล่ะ
ไม่ แต่...
แต่ยังไงก็เถอะ เธอเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ไหวหรอก
ว่ายังไงนะ
โธ่ เรช
แค่กินข้าวในร้านอาหารคนเดียว เธอยังทำไม่ได้เลย
อะไรนะ
ฉันแค่จะบอกว่า ถ้าเธอกินข้าวคนเดียวไม่ได้
เธอจะมีลูกคนเดียวได้ยังไง
ฉันกินข้าวคนเดียวได้นะ
- ตอนไหนกัน - ตอนที่ใครบางคนลุกไปก่อน
แต่ฉันยังกินไม่เสร็จน่ะสิ
ก็ใครบางคนกินซุปถ้วยหนึ่ง นานตั้งสองชั่วโมงนี่
ขอทีเถอะ นายสูบอาหารเข้าไปต่างหาก
ฉันโตมากับมอนิก้านะ
ถ้าไม่รีบกิน ก็จะไม่เหลืออะไรให้กินอีก
ฉันมารบกวนหรือเปล่าคะ
ไม่ค่ะ คุณหมอลอง เข้ามาเลยค่ะ นี่รอสส์ค่ะ เป็นพ่อเด็ก
แต่ไม่ใช่สามี เพราะเธอคงเลี้ยงลูกคนเดียวได้สบายๆ
สวัสดีค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ฉันจะเริ่มเลยนะคะ
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม เธอถึงไม่ยอมรับว่าต้องการฉัน
ฉันต้องการนายจริงๆ ฉันต้องการให้นายมาอยู่ข้างหัวฉันนี่
เอาล่ะ ทุกอย่างดูดีนะคะ
เด็กอยู่ในจอค่ะ
นี่คือมดลูกของคุณ
และตรงนี้...
คือลูกของคุณ
พระเจ้าช่วย
อยู่นั่นไง ฉันเห็นแล้ว
ยินดีด้วยนะคะ
ฉันจะให้เวลาพวกคุณสักครู่นะคะ
- ได้ - ขอบคุณครับ
สุดยอดไปเลยนะ
ฉันมองไม่เห็น
- อะไรๆ - ฉันมองไม่เห็น
อะไรกัน แต่เธอ...
- เธอเพิ่งบอกว่าเห็นไง - ฉันรู้ ฉันโกหก
ฉันไม่อยากให้หมอคิดว่า ฉันเป็นแม่ที่แย่นี่นา
ขนาดลูกตัวเองยังมองไม่เห็นเลย
โธ่ เห็นสิ มานี่มา เธอมองเห็นนะ
มานี่สิ ดูนะ อยู่ตรงนี้ไง
ตายแล้ว งดงามจริงๆ
เห็นแล้วล่ะ
- เห็นจริงๆ เหรอ - ไม่ มองไม่เห็น
เอาล่ะ มานี่ๆ มาดูนะ มาดู
เห็นจุดเล็กๆ ที่เหมือนถั่วลิสงนี่ไหม
เห็นสิ
ที่รัก นี่แหละลูก
นี่เหรอลูก
อันนี้ฉันเห็นนะ
- ขอบคุณนะ - ไม่เป็นไร
ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่คือลูกของเรา
ใช่ นี่ลูกของเราล่ะ
- ไงจ๊ะ - ว่าไง
หมอว่ายังไงบ้าง
ทุกอย่างไปได้สวยเลย
ดีเลย
นี่ เอารูปมดลูกของเธอให้พวกเขาดูสิ
ฉันหาเด็กไม่เจอ อยู่ตรงไหนเหรอ
ใช่ ฉันรู้ๆ ตอนแรกฉันก็หาไม่เจอ
แต่เด็กอยู่ตรง...
- รอสส์ ฉันทำลูกหายอีกแล้ว - ไหน...
คำบรรยายโดย ณิชา ภัทรดิลก